Zapisz swoję ulubione piosenki Budki Suflera

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Kto tam się tłucz wciąż o północy
Jakie coś na oślep korytarzem gna
Po co ktoś waląc jak świr z całej mocy
W każdą noc tę samą fugę Bacha gra?

Cały dom chwieje się tak jak pijany
Trzęsie się cały od piwnic aż po strych
Balet widm potrafi trwać aż do rana
Człowiek się czuje wciąż jak spocona mysz

Nawiedzony dom
Ostateczny Sąd
Nie ma nawet jak
Jak uciec stąd

Kto tam się tłucze wciąż o północy
Ile snów koszmarnych sąsiad dzisiaj ma
Czyj to głos wzywa co noc wciąż pomocy
Kiedy kres będzie już mieć zabawa ta?

Nawiedzony dom...


Tak na oko zwykły przecież dzień,

Zwykłe miasto, ludzie, niebo,

Tylko znowu dałaś temu sens,

Wiem gdzie idę, czego szukam,

Czego chcę, po co wśród was tkwię,

Czego chcę, po co wśród was tkwię?



Słów już nie ma, tylko wielki film,

Grają znowu dnia organy

Słów tu nie ma, tylko w uszach szum,

Grają znowu dnia organy

Tamtą pieśń, grają znów tę pieśń

Komu los podarował dzień?

Znikniesz, wiem, bo to pewnie sen!



Deszczu szum,

Mrok zaciera ślad,

Ile znów pustych będzie lat?

Kiedy brnąc, rafy szukam snu?



Jeżeli nie wiesz nic, to skąd masz mieć ten styl,

Taki jakiego nie ma nikt?

Jeśli nie czujesz nic, to szeptem będzie krzyk

I nie rozpyli ciszy słów...

Kryształowa kula też kłamie,

Że przed tobą cały świat.

Dzień się stroi w nocy aksamit,

To to najlepszy dla ciebie znak.



Jeżeli nie wiesz nic, to skąd masz znać ptaków krzyk,

Ufność twarzy dziecięcych poznać jak baśń,

Jeśli nie czujesz nic, to już nie czekaj na świt,

W tobie nigdy nie kończy się mrok, a wciąż trwa...



Jeżeli już coś wiesz, to żyj, bo życie to gest,

Lecz nie rozdawaj godzin swych.

Wytrwale idź i patrz, bo życie to luster blask,

Gdzie tylko spojrzysz pędzi czas.

Upojenie minie jak echo,

Jak ograny stary film,

Choć do jutra jeszcze tak daleko,

Ty od dzisiaj naprawdę żyj!



Jeżeli nie wiesz nic, to skąd masz znać ptaków krzyk,

Ufność twarzy dziecięcych poznać jak baśń,

Jeśli nie czujesz nic, to już nie czekaj na świt,

W tobie nigdy nie kończy się mrok, a wciąż trwa...

Jeżeli nie wiesz nic, to skąd masz znać ptaków krzyk,

Ufność twarzy dziecięcych poznać jak baśń,

Jeśli nie czujesz nic, to czym masz wypełnić dni,

Gdy suche źródłą twych wierszy nie płyną do mórz?