Noc
To jest taki dzień
Który uczy nas spokoju
Nim ogarnie snem

Noc
To ścieżka do twych ust
Święta wojna i godzenie
Bliskich sobie dusz

Noc
Azyl myśli złej
To wyznanie dla bezdomnych
I bezsilny gniew

Noc
Wielka szansa by
Zauważyć w końcu niebo
Nie żałować chwil

Potajemnie płynie w nas
Krew wolności
Nocy czas
Gdy jednego serca jakby jest za mało
Wędrowania błogi sen
Twoje ciało
Moja krew
Kiedy wiesz już, że nic złego się nie stało

Noc
Trudnych pytań grad
I bolesnych rozmów
Które zniewalają nas

Noc
To tęsknota gdy
Wędrowania nazbyt wiele
A za mało chwil

Tak powoli płynie w nas
Krew wolności
Nocy czas
Gdy jednego serca jakby jest za mało
Wędrowania błogi sen
Twoje ciało
Moja krew
Kiedy wiesz już
Że nic złego się nie stało.


Noc, znowu frajdę tę mam

Deszcz w pustych butelkach gra

Deszcz, nie wiem gdzie kończy się i zaczyna morze



To wielkie niebo, mój dom

Brak ciepłej wody i sztorm

Wiatr, co ma dzisiaj ten smak słonej przygody



Po Złote Runo płynę, po Złote Runo płynę sam

Po Złote Runo płynę, po Złote Runo płynę sam



Znów z nieba gromy strach gna

Żagiel frunął, pękł maszt

Wiatr wyrwał z ręki mej ster, a brzegu nie ma



Który to raz? Który raz?

Myśli szukam, myśli szukam pośród fal



O który to raz? Który raz?

Zaczynam, zaczynam bez celu rejs



Tym statkiem pijanym, pijanym

Bez celu i map i map

Tym statkiem szalonym, szalonym

Co, co zowią go "Gin"...



Tańczy palmy, tańczą ściany

Tańczy słońce, brzeg oblany

Sztorm! Słoneczny sztorm!



Tańczy foka, a z nią palma

Pijak, majtek, chmura czarna

Dno, ruszamy do...



I zawiał wiatr, nagle suchy już ląd

Brzeg chyba tysiąc mil stąd

Szklanki przejrzysta toń, to moje morze



Dziś już nie kuter lecz wrak

Gin, morza ostatni smak

Myśl, chyba tysiąc mil stąd, tam gdzie jest morze



Po Złote Runo płynę, po Złote Runo płynę sam

Po Złote Runo płynę, po Złote Runo płynę sam

Po Złote Runo płynę, po Złote Runo płynę sam