Odpowiedz ziemio

Dokąd szybuje ten chłopiec wysmukły?

Czyżby chciał tęczę przeskoczyć?

Odpowiedz ziemio, dokąd?



Odpowiedz morze

Dokąd płyną te żagle wysokie,

A dłonie prowadzą stery

Odpowiedz morze, dokąd?



Odpowiedz wichrze

Dokąd leci ten oszczep srebrzysty,

Czyżby chciał słońce przebić?

Odpowiedz wichrze, dokąd?



Odpowiedz ogniu

Dokąd ten człowiek biegnie ze zniczem,

I wszystkich wzywa płomieniem,

Odpowiedz ogniu, dokąd?



Ona przyszła prosto z chmur

Było to nagłe tak jak błysk, jak grom, jak cud

W oczach miała błękit czystego lnu, tęczy blask

Wszedł przez próg



Ten pierwszy raz

Wszystko właśnie jest jak cud

Pierwszą lekcję na świat daje ci



Tylko raz jeden raz

W swoim ręku trzymasz klucz

I pasuje on do wszystkich drzwi



Potem uczą cię mnóstwa niezawodnych słów

I sposobów sprawdzonych od lat

Życie, mówią ci, jest jak jeden w kółko film

W którym lepiej lub gorzej się gra



Niebo wciąż zmienia się

Daremnie gonić wzrokiem

Umykające gdzieś z tamtego dnia obłoki

Z nich ktoś przyszedł raz



Ona przyszła prosto z chmur

Było to nagłe tak jak błysk, jak grom, jak cud



Ten pierwszy raz

Wszystko zwykle jest jak cud

Pierwszą lekcję na świat daje ci



Tylko raz, jeden raz

W swoim ręku trzymasz klucz

I pasuje on do wszystkich drzwi.