Noc, znowu frajdę tę mam

Deszcz w pustych butelkach gra

Deszcz, nie wiem gdzie kończy się i zaczyna morze



To wielkie niebo, mój dom

Brak ciepłej wody i sztorm

Wiatr, co ma dzisiaj ten smak słonej przygody



Po Złote Runo płynę, po Złote Runo płynę sam

Po Złote Runo płynę, po Złote Runo płynę sam



Znów z nieba gromy strach gna

Żagiel frunął, pękł maszt

Wiatr wyrwał z ręki mej ster, a brzegu nie ma



Który to raz? Który raz?

Myśli szukam, myśli szukam pośród fal



O który to raz? Który raz?

Zaczynam, zaczynam bez celu rejs



Tym statkiem pijanym, pijanym

Bez celu i map i map

Tym statkiem szalonym, szalonym

Co, co zowią go "Gin"...



Tańczy palmy, tańczą ściany

Tańczy słońce, brzeg oblany

Sztorm! Słoneczny sztorm!



Tańczy foka, a z nią palma

Pijak, majtek, chmura czarna

Dno, ruszamy do...



I zawiał wiatr, nagle suchy już ląd

Brzeg chyba tysiąc mil stąd

Szklanki przejrzysta toń, to moje morze



Dziś już nie kuter lecz wrak

Gin, morza ostatni smak

Myśl, chyba tysiąc mil stąd, tam gdzie jest morze



Po Złote Runo płynę, po Złote Runo płynę sam

Po Złote Runo płynę, po Złote Runo płynę sam

Po Złote Runo płynę, po Złote Runo płynę sam



Czasem myślę, że mi szczęścia brak
Wszystko jakoś się układa wspak
Życie obok ciągle mija mnie
Jakby dziwną prowadziło grę

Inni głową dotykają chmur
Mają jakiś patent jakiś wzór
Albo z nieba usłyszeli głos
To wystarczy im na piękny los

Coś były wiem...
Spóźniłem się
Gdzieś czekał ktoś
Nie ma go...

Przegrywać czasem to normalna rzecz
Upadać nisko by się wyżej wznieść
I czasem gdy zaboli cię nie wstydzić się swych własnych łez
To także zwykła, to normalna rzecz

Wciąż się zrywa cienka, krucha nic
Ludzie mówią: swoją szanse chwyć
Więc na oślep znowu rzucam się
Tylko pustkę tak jak zawsze tnę

Coś były wiem...
Spóźniłem się
Gdzieś czekał ktoś
Nie ma go...

Przegrywać czasem...