Pomiędzy wzlotem i upadkiem dysku rodzi sie człowiek,

Jak myśl niecierpliwa między wypchnięciem i upadkiem kuli

Słońce powstaje i cienie rozpędza,

Pomiędzy rzutem i upadkiem młotu

Swój wiersz napiszesz jakby nagłe światło...



Pomiędzy dłonią łuk napinającą a celem strzały

Żyje twa nadzieja

Pomiędzy wzlotem i upadkiem przecież

Jest metafora człowieczego losu... (2x)



Zbudzony po latach w gwiezdnej otchłani,

Uniosłem powieki ciężkie jak kamień.

W paradzie sunęły nad moją głową,

Księżyców i planet świetliste roje...



Nie ma końca tej podróży,

Głos ze snu słyszałem wszędzie;

Nie ma końca tej podróży,

Wiesz, że nigdy go nie będzie...



Zegary na statku szumiały obco,

I coraz dalej było do trzeciej od słońca.

Przez pusty korytarz na oślep biegłem,

Niepewny, czy jestem w niebie czy w piekle...



Nie ma końca tej podróży,

Głos ze snu słyszałem wszędzie;

Nie ma końca tej podróży,

Wiesz, że nigdy go nie będzie...