Znowu znikną mi twój cień
Rytm muzyki goni mnie, proszę stań
Elwis presley śpiewa znów
Znów mi z oczu płyną łzy
Świateł razi blask
Starej płyty trzask
Tu przy barze miałaś być
Słyszę gdzieś twój głos
Tyle mija chwil
Piję chłodny gin
Barman kusi blaskiem szkła
Szklanka nie ma dna
Nagle płyniesz blisko mnie
Twoich bioder czuję kształt
W twoich oczach widzę blask
Nie, to nie blues - to powódź łez
Znowu znikną mi twój cień
Rytm muzyki goni mnie, proszę stań
Barman z tyłu zamknął drzwi
Wreszcie cisza w uszach brzmi, koniec dnia
Odpowiedz ziemio
Dokąd szybuje ten chłopiec wysmukły?
Czyżby chciał tęczę przeskoczyć?
Odpowiedz ziemio, dokąd?
Odpowiedz morze
Dokąd płyną te żagle wysokie,
A dłonie prowadzą stery
Odpowiedz morze, dokąd?
Odpowiedz wichrze
Dokąd leci ten oszczep srebrzysty,
Czyżby chciał słońce przebić?
Odpowiedz wichrze, dokąd?
Odpowiedz ogniu
Dokąd ten człowiek biegnie ze zniczem,
I wszystkich wzywa płomieniem,
Odpowiedz ogniu, dokąd?
Pomiędzy wzlotem i upadkiem dysku rodzi sie człowiek,
Jak myśl niecierpliwa między wypchnięciem i upadkiem kuli
Słońce powstaje i cienie rozpędza,
Pomiędzy rzutem i upadkiem młotu
Swój wiersz napiszesz jakby nagłe światło...
Pomiędzy dłonią łuk napinającą a celem strzały
Żyje twa nadzieja
Pomiędzy wzlotem i upadkiem przecież
Jest metafora człowieczego losu... (2x)