Zapisz swoję ulubione piosenki Budki Suflera

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Znowu znikną mi twój cień
Rytm muzyki goni mnie, proszę stań
Elwis presley śpiewa znów
Znów mi z oczu płyną łzy

Świateł razi blask
Starej płyty trzask
Tu przy barze miałaś być
Słyszę gdzieś twój głos
Tyle mija chwil
Piję chłodny gin
Barman kusi blaskiem szkła
Szklanka nie ma dna

Nagle płyniesz blisko mnie
Twoich bioder czuję kształt
W twoich oczach widzę blask
Nie, to nie blues - to powódź łez

Znowu znikną mi twój cień
Rytm muzyki goni mnie, proszę stań
Barman z tyłu zamknął drzwi
Wreszcie cisza w uszach brzmi, koniec dnia


Siądź, pomówmy, spróbuj przyznać, nie tak pojęliśmy świat

Pogoń, tempo, forsa, biznes, nasz manifest od lat

Zęby, łokcie, w górę wyżej, ważny cel a nie chwyt,

Ktoś tam płacze, komuś krzywda, ale górą nasz spryt!



Błędne koło, błędny krąg,

Które ktoś do przodu pchnął,

Pędzi, wciąga, wiruje, wiruje wciąż...



Otworzysz oczy, stwierdzisz kiedyś,

Zostałeś sam w wysokiej wieży,

Widoki piękne lecz cóż z tego,

Coś zostało zgubione, zgubione...

I coraz bardziej wokół pusto,

Jedyny twój przyjaciel lustro,

Widoki piękne lecz cóż z tego,

Coś zostało zgubione, zgubione, zgubione!



Pomyśl dobrze, spróbuj przyznać, nie tak pojęliśmy świat,

Kiedyś wiersze, radość ludziom, teraz czegoś w nas brak,

Zęby, łokcie, w górę wyżej, ważny cel a nie chwyt,

Ktoś tam płacze, komuś krzywda, przyznasz stary, że wstyd...



Błędne koło, błędny krąg,

Któreś sam do przodu pchnął,

Pędzi, wciąga, wiruje, wiruje wciąż...



Otworzysz oczy, stwierdzisz kiedyś,

Zostałeś sam w wysokiej wieży,

Widoki piękne lecz cóż z tego,

Coś zostało zgubione, zgubione...

I coraz bardziej wokół pusto,

Jedyny twój przyjaciel lustro,

Widoki piękne lecz cóż z tego,

Coś zostało zgubione, zgubione, zgubione!



Zbudzony po latach w gwiezdnej otchłani,

Uniosłem powieki ciężkie jak kamień.

W paradzie sunęły nad moją głową,

Księżyców i planet świetliste roje...



Nie ma końca tej podróży,

Głos ze snu słyszałem wszędzie;

Nie ma końca tej podróży,

Wiesz, że nigdy go nie będzie...



Zegary na statku szumiały obco,

I coraz dalej było do trzeciej od słońca.

Przez pusty korytarz na oślep biegłem,

Niepewny, czy jestem w niebie czy w piekle...



Nie ma końca tej podróży,

Głos ze snu słyszałem wszędzie;

Nie ma końca tej podróży,

Wiesz, że nigdy go nie będzie...