Zapisz swoję ulubione piosenki Budki Suflera

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Wielkie lody ruszyły, disco wreszcie trafił szlag

Zima prawie się zmyła, rock'n'rollem pachnie kraj.

Wszędzie jakby był znów nowy duch, nowy luz,

Dobra stara muzyka między nami żyje znów.



Zrób coś też i ty dla rock'n'rolla,

Zrób coś też i ty dla rock'n'rolla. (2x)



Głupio byłoby czekać póki dobra passa trwa,

Życie szybko ucieka, nie ma sensu z boku stać.

Jeśli serio chcesz dalej w tym rytmie żyć,

Samo to się nie zrobi, jeśli ty nie zrobisz nic.



Zrób coś też i ty dla rock'n'rolla,

Zrób coś też i ty dla rock'n'rolla. (2x)



Wielkie lody ruszyły, ale to nie koniec z tym,

Chociaż licho się skryło, gdzieś po kątach jeszcze śpi.

Otwórz okna i drzwi, cały swój przewietrz dom,

Niech z przeciągiem wyleci stare, zasiedziałe zło.

Disco wreszcie trafił szlag,

Rock'n'rollem pachnie kraj.

Póki dobra passa trwa,

Nie ma sensu z boku stać.



Zamykam znów mój hotel snu
Mieszkałem w nim tak wiele dni
Że zapomniałem już dlaczego chciałem śnić
Doganiam tempo zwykłych spraw nie rozumiejąc wciąż
Jak tramwaj chcę zatrzymać świat by znów do niego wsiąść
Nie łatwo mi odtworzyć owe dejavu
Za firanki słów zaledwie promyk lśni
Nie dojdę prawdy nigdy już

Gdy mi się śni pociągów świst przeganiam z oczu sen
I muszę szybko z domu wyjść, na dworcu napić się
Nie łatwo mi zapomnieć owe dejavu
I nie mało lat wybije serca rytm nim znowu spojrzę Tobie w twarz


Co jest za tą siódmą górą, tam ?
Obraz, który czasem śni się nam,
mały chłopiec z piłką bawi się,
nad podwórkiem krąży jego śmiech.
Obraz przeskakuje niby slajd
wiosna, drzewo, ławka, jakiś park.

Chłopiec trochę podrósł, siedzi sam,
stracił pierwszą miłość, żal go nam!
Te obrazy bolą dziwnie tak,
te obrazy z nim,
niespodzianie w oczy pieką jak,
jak gryzący dym
i zgadywać nawet nie chcesz, nie
kim on może być.
Te obrazy prześladują Cię
nie chcesz o nich śnić.

Nic nie boli, tak jak życie,
nic nie boli nas,
to olśnienie i odkrycie,
że przemija czas.
To odkrycie i olśnienie,
że nas będzie brak.
Nic nie boli jak istnienie,
nic nie boli tak!

I ostatni obraz, który znasz,
w lustrze przegranego chłopca twarz.
Te obrazy dziwnie bolą tak,
te obrazy z nim.
Niespodzianie w oczy pieką jak,
jak gryzący dym
i zgadywać nawet nie chcesz, nie
kim on może być.
Te obrazy prześladują Cię,
nie chcesz o nich śnić

Nic nie boli, tak jak życie,
nic nie boli nas,
to olśnienie i odkrycie,
że przemija czas.
To odkrycie i olśnienie,
że nas będzie brak.
Nic nie boli jak istnienie,
nic nie boli tak!