Zapal choćby świeczkę

Zamiast kląć na ciemność

Z barykady zdejmij kamień

Zamiast bluźnić na codzienność

Wcale nie widzimy

Pomiędzy wierszami

Jak jesteśmy tu samotni

Chociaż tylu ludzi znamy



Niewidziani

Za milczenia drzwiami

Wszędzie wokół nas

Wszędzie wokół nas

Podaj dalej 

Życzliwości fale

Jeszcze jeden raz

jeszcze jeden raz



Więcej mnie nie pytaj

Ja już nie chcę kłamać

Czemu trudno być człowiekiem

A tak łatwo dać się złamać

Może by spróbować

Zamiast swoich racji

By na przykład zabić nudę

Odrobiną akceptacji



Niewidziani

Za milczenia drzwiami

Wszędzie wokół nas

Wszędzie wokół nas

Podaj dalej 

Życzliwości fale

Jeszcze jeden raz

jeszcze jeden raz 



Siądź, pomówmy, spróbuj przyznać, nie tak pojęliśmy świat

Pogoń, tempo, forsa, biznes, nasz manifest od lat

Zęby, łokcie, w górę wyżej, ważny cel a nie chwyt,

Ktoś tam płacze, komuś krzywda, ale górą nasz spryt!



Błędne koło, błędny krąg,

Które ktoś do przodu pchnął,

Pędzi, wciąga, wiruje, wiruje wciąż...



Otworzysz oczy, stwierdzisz kiedyś,

Zostałeś sam w wysokiej wieży,

Widoki piękne lecz cóż z tego,

Coś zostało zgubione, zgubione...

I coraz bardziej wokół pusto,

Jedyny twój przyjaciel lustro,

Widoki piękne lecz cóż z tego,

Coś zostało zgubione, zgubione, zgubione!



Pomyśl dobrze, spróbuj przyznać, nie tak pojęliśmy świat,

Kiedyś wiersze, radość ludziom, teraz czegoś w nas brak,

Zęby, łokcie, w górę wyżej, ważny cel a nie chwyt,

Ktoś tam płacze, komuś krzywda, przyznasz stary, że wstyd...



Błędne koło, błędny krąg,

Któreś sam do przodu pchnął,

Pędzi, wciąga, wiruje, wiruje wciąż...



Otworzysz oczy, stwierdzisz kiedyś,

Zostałeś sam w wysokiej wieży,

Widoki piękne lecz cóż z tego,

Coś zostało zgubione, zgubione...

I coraz bardziej wokół pusto,

Jedyny twój przyjaciel lustro,

Widoki piękne lecz cóż z tego,

Coś zostało zgubione, zgubione, zgubione!