Zapisz swoję ulubione piosenki Budki Suflera

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Zamykam znów mój hotel snu
Mieszkałem w nim tak wiele dni
Że zapomniałem już dlaczego chciałem śnić
Doganiam tempo zwykłych spraw nie rozumiejąc wciąż
Jak tramwaj chcę zatrzymać świat by znów do niego wsiąść
Nie łatwo mi odtworzyć owe dejavu
Za firanki słów zaledwie promyk lśni
Nie dojdę prawdy nigdy już

Gdy mi się śni pociągów świst przeganiam z oczu sen
I muszę szybko z domu wyjść, na dworcu napić się
Nie łatwo mi zapomnieć owe dejavu
I nie mało lat wybije serca rytm nim znowu spojrzę Tobie w twarz


Na pozór się wydaje proste to,

We własnych tylko dłoniach masz swój los.

A jednak, jeśli już wiedzieć chcesz,

Nie takie to proste,

Nie takie to proste wcale jest...



Z pozoru własną drogą idziesz sam,

Własnego tylko serca słuchasz rad,

A jednak jesteś w tym, uwierz raz,

Nie taki znów wolny,

Nie taki znów wolny jakbyś chciał!...



Ktoś pilnuje twych myśli i snów co krok

Ktoś próbuje ulepić cię znów jak wosk

Ktoś być może już dawno cię wziął na cel

Ktoś handluje twym życiem czy chcesz czy nie...



Tej wiedzy nie wyniesiesz z żadnych szkół,

Tu trzeba dobrze patrzeć i mieć słuch,

Gdzieś obok dzień po dniu cały czas

O twoją wciąż skórę

O twoją wciąż skórę idzie gra...



Na pozór się wydaje proste to,

We własnych tylko dłoniach masz swój los.

A jednak, jeśli już wiedzieć chcesz,

Nie takie to proste,

Nie takie to proste wcale jest



Ktoś pilnuje twych myśli i snów co krok

Ktoś próbuje ulepić cię znów jak wosk

Ktoś być może już dawno cię wziął na cel

Ktoś handluje twym życiem czy chcesz czy nie... (2x)



Co jest za tą siódmą górą, tam ?
Obraz, który czasem śni się nam,
mały chłopiec z piłką bawi się,
nad podwórkiem krąży jego śmiech.
Obraz przeskakuje niby slajd
wiosna, drzewo, ławka, jakiś park.

Chłopiec trochę podrósł, siedzi sam,
stracił pierwszą miłość, żal go nam!
Te obrazy bolą dziwnie tak,
te obrazy z nim,
niespodzianie w oczy pieką jak,
jak gryzący dym
i zgadywać nawet nie chcesz, nie
kim on może być.
Te obrazy prześladują Cię
nie chcesz o nich śnić.

Nic nie boli, tak jak życie,
nic nie boli nas,
to olśnienie i odkrycie,
że przemija czas.
To odkrycie i olśnienie,
że nas będzie brak.
Nic nie boli jak istnienie,
nic nie boli tak!

I ostatni obraz, który znasz,
w lustrze przegranego chłopca twarz.
Te obrazy dziwnie bolą tak,
te obrazy z nim.
Niespodzianie w oczy pieką jak,
jak gryzący dym
i zgadywać nawet nie chcesz, nie
kim on może być.
Te obrazy prześladują Cię,
nie chcesz o nich śnić

Nic nie boli, tak jak życie,
nic nie boli nas,
to olśnienie i odkrycie,
że przemija czas.
To odkrycie i olśnienie,
że nas będzie brak.
Nic nie boli jak istnienie,
nic nie boli tak!